Πιστεύει η Ηγεσία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Δόγμα της για το Αίμα;

Πιστεύει η Ηγεσία των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Δόγμα της για το Αίμα;

Worlds Apart (To Verdener)-H ταινία που θα ΞΕΦΤΥΛΙΣΕΙ διεθνώς την Εταιρεία Σκοπιά!!

http://isohunt.com/download/50023635/to+verdener.torrent


http://www.toverdener.dk/


Sara is a member of the Jehovah's Witnesses. She spends most of her spare time accompanying her parents, going from door to door with a copy of the "Watchtower" in her hand, trying to draw people into conversations about faith and religion. The Jehovah's Witnesses are missionaries and Sara is proud of this. Judgement Day and Salvation are fixed stars in her worldview. Sara knows exactly what she wants--and what she doesn't want. But, when she falls in love with Teis, her rock solid take on life begins to crumble. Teis is not a Jehovah's Witness--nor does it look as though he will allow himself to be baptized, and so Sara faces some difficult decisions. Their secret trysts mean that she has less time for missionary work and this puts Sara in a terrible predicament. It is not possible for her to lie to her parents; moreover, honoring them unconditionally, as her faith demands, is becoming increasingly difficult. Through Teis, she is able to see for the first time in her life, how others perceive the Jehovah's Witnesses. Sara's perception of the world and her image of her parents are now called into question as Sara finds herself torn between her faith and her love.

WORLDS APART

TO VERDENER

World Cinema

(Denmark, 2008, 108 mins)

In Danish with English subtitles

35mm

North American Premiere

Screenwriter(s) : Niels Oplev, Steen Bille
Directed By: Niels Arden Oplev

Cast: Rosalinde Mynster, Pilou Asbaek, Jens Jorn Spottag, Sarah Boberg
Producer: Thomas Heinesen

http://isohunt.com/download/50023635/to+verdener.torrent


ΒUY THE MOVIE!!!
ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ (ΟΤΑΝ ΚΑΙ ΕΑΝ ΕΡΘΕΙ ΕΛΛΑΔΑ--ή από Αmazon) ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΟ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΙΕΧΩΒΑ ΦΙΛΟ ΣΑΣ/ΣΥΓΓΕΝΗ ΣΑΣ...

Spiritual Confusion

H "τροφή στον κατάλληλο καιρό"..

Οι δοξασίες της Σκοπιάς και της ηγεσίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ("Κυβερνώντος της Σώματος") ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΝΤΑΙ σε αυτό το βιβλίο απο το πρώην μέλος (!!) Ρεϊμοντ Φρανς (Raymond Franz)

Nέο Μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των ΜτΙεχωβά!

To άρθρο του Guardian που ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ την Εταιρεία Σκοπιά!

http://www.guardian.co.uk/uk/2001/oct/15/religion.unitednations

Η άρνηση των Μαρτύρων του Ιεχωβά για μετάγγιση αίματος και η αναγκαιότητα αλλαγής του νόμου

Δυο αδέρφια ικετεύουν τη μητέρα τους –Μάρτυρα του Ιεχωβά- να συναινέσει στη μετάγγιση αίματος στον πατέρα τους, ο οποίος παλεύει για τη ζωή του ύστερα από τροχαίο ατύχημα.Ο πατέρας, 57 ετών, τραυματίστηκε βαριά και έμεινε αναίσθητος, όταν κατά την επιστροφή στο σπίτι του ένας μεθυσμένος οδηγός συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε. Οι γιατροί δήλωσαν πως ο βαριά τραυματισμένος άνδρας πρόκειται να ζήσει μόλις για λίγες ημέρες, εφόσον δεν ακολουθήσει θεραπεία.Παρότι, όμως, οι γιατροί θεωρούν πως ο μόνος τρόπος για να σωθεί ο άνδρας, είναι η μετάγγιση αίματος, η σύζυγος του αρνείται να συναινέσει, επειδή το απαγορεύει η πίστη τους. Ακόμα και οι εκκλήσεις των δυο παιδιών τους δεν ήταν αρκετές για να την μεταπείσουν. Μια πρώην Μάρτυρας του Ιεχωβά, κληθείσα να σχολιάσει την απόφαση της συζύγου να μην συναινέσει στη μετάγγιση αίματος στον βαριά τραυματισμένο άνδρα της, δήλωσε ότι πρέπει να αλλάξει ο νόμος και να αρθεί η απαγόρευση των μεταγγίσεων αίματος. Μάλιστα, πιστεύει πως οι 70,000 ενήλικες Μάρτυρες του Ιεχωβά της Βρετανίας, χρειάζονται προστασία τόσο από τη θρησκεία τους όσο και από τους εαυτούς τους, όσον αφορά το θέμα των μεταγγίσεων αίματος. Συμπληρώνει, ακόμα, πως ο νόμος πρέπει να αλλάξει έτσι ώστε τα νοσοκομεία να έχουν το δικαίωμα να μεταγγίζουν αίμα σε Μάρτυρες του Ιεχωβά, παρά τη θέληση τους.Η γυναίκα ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβά για 30 χρόνια και πριν από εννέα χρόνια αρνήθηκε να υποβληθεί σε μετάγγιση αίματος. Πριν από τέσσερα χρόνια αποφάσισε να αποχωρήσει από τη θρησκεία και από τότε προσφέρει, μέσω μιας προσωπικής ιστοσελίδας, υποστήριξη και πληροφορίες σε πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά. Πρόσφατα, έδωσε τη γραπτή της συγκατάθεση ώστε, σε περίπτωση που χρειαστεί, να υποβληθεί η κόρη της σε μετάγγιση αίματος κατά τη διάρκεια μιας πεντάωρης χειρουργικής επέμβασης. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια αρκετοί Μάρτυρες του ιεχωβά έχουν πεθάνει στη Βρετανία, επειδή αρνήθηκαν να υποβληθούν σε μετάγγιση αίματος.

ΝΕΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ των ΜτΙεχωβά!!

ΑΛΛΟΙ ΔΥΟ ΝΕΑΡΟΙ «ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ» ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΤΗ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ ΑΙΜΑΤΟΣΝεαρή μητέρα στη Βρετανία και αγόρι δεκατεσσάρων χρόνων στο Seattle των Ηνωμένων Πολιτειών, έχασαν τη ζωή τους, διότι αρνήθηκαν τη μετάγγιση αίματος.Ανήκαν και οι δυο στην «Εταιρεία Σκοπιά» των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά», που απαγορεύει στα μέλη της, τη μετάγγιση αυτού του πολύτιμου αγαθού που σώζει ζωές.Η 22 χρόνων Emma Gough πέθανε τον περασμένο Οκτώβριο στο Βασιλικό Νοσοκομείο του Shrewsbury, λίγες ώρες μετά τη γέννα διδύμων. Η Emma όπως έγραψαν οι βρετανικές εφημερίδες, ήταν σε θέση να σφίξει στην αγκαλιά της το γιο και την κόρη της, μετά τη φυσική γέννα τους, αλλά μια ξαφνική αιμορραγία, την ανάγκασε να χάσει αρκετή ποσότητα αίματος. Ως «Μάρτυρας του Ιεχωβά» η Gough είχε υπογράψει μια γραπτή δήλωση πριν τον τοκετό, εμμένοντας ότι σε περίπτωση αιμορραγίας, δεν θα της χορηγηθεί αίμα.Με έντονη την αγωνία στα πρόσωπά του, το προσωπικό του Βασιλικού Νοσοκομείου του Shrewsbury παρακαλούσε τον 24χρονο σύζυγό της Antony, ο οποίος επίσης είναι «Μάρτυρας του Ιεχωβά» καθώς και συγγενείς της Emma, να επιτρέψουν τη μετάγγιση αίματος, διότι η ζωή της βρισκόταν σε θανάσιμο κίνδυνο. Μάταια όμως. Ούτε ο σύζυγος, ούτε οι συγγενείς, επέτρεψαν στους γιατρούς τη χορήγηση αίματος στη νεαρή μητέρα, η οποία έσβησε λίγες ώρες μετά τον τοκετό. «Οι μεταγγίσεις αίματος απαγορεύονται από τη Βίβλο και η οικογένεια δεν θα συγκατατεθεί σε μια τέτοια θεραπευτική αγωγή» ανέφεραν στο αποσβολωμένο προσωπικό του Νοσοκομείου, που δεν μπορούσε να πράξει τίποτε.Υπέκυψε και 14χρονος Ο μόλις 14 ετών Dennis Lindberg ο οποίος έδινε μάχη κατά της λευχαιμίας, πέθανε τον περασμένο Νοέμβριο στο Παιδικό Νοσοκομείο και τοπικό ιατρικό κέντρο του Seattle, διότι αρνήθηκε και αυτός τη μετάγγιση αίματος, λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, παρά τις διαγνώσεις των γιατρών ότι μια τέτοια διαδικασία ήταν απαραίτητη.Οι γιατροί στο εν λόγω Νοσοκομείο, είχαν διαγνώσει αρχές του περασμένου Νοεμβρίου, ότι, το παιδί έπασχε από Λευχαιμία και άρχισαν να το υποβάλλουν σε χημειοθεραπεία. Έπρεπε όμως να του χορηγηθεί και αίμα, λόγω της υπερβολικής αύξησης των λευκών αιμοσφαιρίων.Το αγόρι, είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη, προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσον δικαιούται ή όχι να έχει επιλογή στην προτεινόμενη από τους ιατρούς μετάγγιση αίματος.Ο ανώτατος δικαστής John Meyer, αποφάνθηκε ότι ο Dennis, δεδομένου ότι βρισκόταν στην ογδόη τάξη, ήταν αρκετά μεγάλος ν’ αντιληφθεί, ότι, η άρνησή του να μεταγγιστεί, πιθανόν να τον οδηγούσε στο θάνατο. Εξέδωσε λοιπόν διάταγμα, που επικύρωνε το δικαίωμα του μικρού ασθενή να αρνηθεί τη μετάγγιση αίματος.Η θεία και κηδεμόνας του Dennis Lindberg, η οποία επίσης είναι «Μάρτυρας του Ιεχωβά» συμφώνησε με την απόφαση του Δικαστηρίου, σε αντίθεση με τους φυσικούς γονείς του 14χρονου, που διαφώνησαν με το γιο τους και την κηδεμόνα του.Η πρωτοφανής απόφαση του Δικαστηρίου, σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως. Ειδικοί σε θέματα ηθικής καθώς και «Μάρτυρες του Ιεχωβά» ανέφεραν, ότι, τέτοια δικαστική απόφαση είναι ασυνήθιστη στις μέρες μας. Τα προηγούμενα χρόνια, όπως δήλωσαν, το Δικαστήριο υποστήριζε τις μεταγγίσεις σε παιδιά, παρά την άρνηση των γονιών τους, οι οποίοι ενώ έχουν το δικαίωμα ν’ αρνηθούν οποιαδήποτε ιατρική θεραπεία, το δικαίωμα αυτό δεν επεκτείνεται και στα παιδιά τους. Μετάγγιση αίματος και «Μάρτυρες του Ιεχωβά»Η εταιρεία Σκοπιά στηρίζει την πλανεμένη θέση της περί μεταγγίσεως, στα χωρία της Αγίας Γραφής Γεν. 9΄ 3-4, Λευιτ. 17΄14 και Πραξ. 15΄28-29. Πάντοτε κατά την Σκοπιά, ο Θεός απαγορεύει τη μετάγγιση αίματος. Στα έντυπά της (Σκοπιά 1961, σελ. 100) γράφει ότι «Η ζωή μας εξαρτάται από το να πληροφορηθούμε γι’ αυτό το νόμο και να τον τηρήσουμε. Δίνει μάλιστα τη διαταγή όποιος παραβιάσει την εντολή αυτή να αποκόπτεται από την οργάνωση (Σκοπιά 1961 σελ. 270). Μπορούμε όμως να εμπιστευθούμε την Εταιρεία σε αυτή την ερμηνεία που δίνει; Φυσικά όχι! Γράφει στη σελ. 354 ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος στο μοναδικό στο είδος του Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειών και Αιρέσεων. «Μέχρι το 1951 (η Εταιρεία Σκοπιά) δεν έθετε καθόλου θέμα μετάγγισης του αίματος (βιβλίο του έτους 1975, γερμανικά σελ. 221). Το έτος 1958 δημοσίευσε πως αν κάποιος «άγιος» της εταιρείας, δηλαδή από το κεχρισμένο υπόλοιπο» δεχθεί με τη θέληση του μετάγγιση αίματος, δεν πρέπει να αποκόπτεται από τη χιλιαστική «εκκλησία». Οι εκκλησίες ποτέ δεν έλαβαν οδηγίες να αποκόπτουν μέλη τους που έκαναν μεταγγίσεις αίματος (Σκοπιά 1958 σελ. 503). Ο «άγιος» που θα προβεί στη μετάγγιση αίματος χαρακτηρίζεται απλώς ως «ανώριμος», μπορεί όμως ελεύθερα να λάβει μέρος στο χιλιαστικό εορτασμό του «Δείπνου του Κυρίου» (Σκοπιά 1958 σελ. 503-504). Έτσι, η εταιρεία μέχρι το 1951 δίδασκε πως οι «Θεόπνευστες Γραφές» δεν μας λένε τίποτε σχετικά με τη μετάγγιση αίματος και επέτρεπε στους οπαδούς της να κάνουν τη μετάγγιση (Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς σελ. 133). Το 1951 άλλαξε διδαχή και μας είπε πως η μετάγγιση συμπεριλαμβάνεται στην απαγορευτική εντολή του Θεού. Το 1958 δίδασκε ότι οι «Θεόπνευστες Γραφές» δεν επιτρέπουν την αποκοπή ενός «αγίου» επειδή θέλησε να κάμει μετάγγιση αίματος. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να αλλάξει μετά από τρία χρόνια γραμμή. Το 1961 η ηγεσία των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» διατάσσει την αποκοπή εκείνων που θα παραβούν την εντολή σχετικά με τη μετάγγιση αίματος. Δεν μπορούμε λοιπόν να εμπιστευθούμε την ανύπαρκτη αυθεντία της «Σκοπιάς» και να αφήσουμε τα παιδιά μας να πεθαίνουν γιατί κάποιοι θέλουν να πλουτίζουν. Αλλά και η Αγία Γραφή δεν διδάσκει αυτά τα οποία ισχυρίζεται η οργάνωση. Τα χωρία που χρησιμοποιεί (Γεν. 9΄ 3-4, Λευιτ. 17΄14 και Πραξ. 15΄28-29), δεν κάνουν λόγο για μετάγγιση αίματος, (τέτοια πρακτική δεν υφίστατο στους βιβλικούς χρόνους) αλλά για βρώση αίματος, προς ηδονική ικανοποίηση και για σκανδαλισμό των αδελφών. Στην Παλαιά Διαθήκη το αίμα αναφέρεται ως έδρα της ζωής, γι’ αυτό και απαγορεύεται η βρώση του. Εάν το αίμα είναι η έδρα της ζωής και πρέπει να το σεβόμαστε και να μην το χρησιμοποιούμε προς τέρψιν και ηδονισμό, τότε η μετάγγιση αίματος, αφού προσφέρει ζωή και μεταδίδει ζωή, όχι μόνο δεν απαγορεύεται αλλά και επιβάλλεται. Διότι όταν κάνουμε μετάγγιση αίματος σώζουμε ζωή και όταν την απαγορεύουμε τότε φονεύουμε ζωή.Εξάλλου εμείς οι Χριστιανοί πρότυπο και παράδειγμά μας έχουμε τον δωρεοδότη Χριστό, ο οποίος έχυσε το πανάγιο αίμα του στο Σταυρό, για τη δική μας σωτηρία. Τη νύχτα δε του μυστικού δείπνου «...λαβών το ποτήριον και ευχαριστήσας έδωκεν αυτοίς λέγων πίετε εξ αυτού πάντες τούτο εστι το αίμα μου το της καινής διαθήκης το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ. 26΄27). Και «ο τρώγων μου τη σάρκα και πινων μου το αίμα έχει ζωήν αιώνιον, και εγώ αναστήσω αυτόν εν τη εσχάτη μέρα. Η γαρ σαρξ μου αληθώς εστί βρώσις, και το αίμα μου αληθώς εστί πόσις ( Ιωάν 6΄54-55).Πηγές: http://news.bbc.co.uk/go/fr/-/1/hi/engl ... 078455.stmhttp://seattletimes.nwsourse.com/html/health/2004041765_transfusion29m.html

The Pagan Roots of Jws-Oι Παγανιστικές Ρίζες των ΜτΙ

Lorri MacGregor speaking!


Μιλά η Lorri MacGregor
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ!

ΜΑΣΟΝΟΙ & "Μάρτυρες του Ιεχωβά"-Κατεβαστε το βιβλίο

Springmeier - The Watchtower & The Masons - A Preliminary Investigation (dark side of Jehovah's Witnesses) (1990).pdf

Εδώ!

Aπίστευτη ομολογία Σκοπιάς!

Έχουμε χρησιμοποιήσει Αγ. Γραφή γραμμένη από μέντιουμ!!!

Τελικά μόνο ο ...Μπαρμπαστρουμφ και η ..Βίκυ Παγαιατάκη

δεν χρησιμοποιείται απο την ΕΤΑΙΡΕΙΑ(!!) Σκοπιά

Αξιολύπητοι...

Το φακέλωμα των ΜτΙ

Ναι, το ξέρουμε ότι κατά τη Σκοπιά είναι "απλώς" ένα έντυπο με στατιστική αξία, για να μετράει η Σκοπιά τις δραστηριότητες των οπαδών της. Για σκεφθείτε όμως τα εξής:
Πώς μετρούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τα μέλη τους; Όταν λένε: "Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα είναι 28.000", από πού βγαίνει αυτό το νούμερο;
Το νούμερο αυτό βγαίνει, από το δελτίο έργου που συμπληρώνει ο κάθε Μάρτυρας. Εάν κάποιος δεν συμπληρώσει δελτίο κάποιον μήνα, ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ!!! Με άλλα λόγια, το να είναι κάποιος μέλος σε αυτή τη θρησκεία "της σωτηρίας" (κατ' αυτούς), εξαρτάται από αυτό το χαρτί! Όχι από το βάπτισμά του, όχι από την πίστη του, όχι από το πώς πολιτεύεται στη ζωή του, αλλά από το αν έδωσε κάθε μήνα αυτό το χαρτάκι στην οργάνωση!
Μάλιστα, πριν από 20 χρόνια, εάν κάποιος συμπλήρωνε έστω και μία φορά αυτό το χαρτάκι, η οργάνωση της Σκοπιάς θεωρούσε ότι έχει το δικαίωμα ακόμα και να τον αποκόψει, επειδή το χαρτάκι αυτό τον πολιτογραφούσε ως Μάρτυρα του Ιεχωβά, έστω και αν ήταν αβάπτιστος! Και η αλλαγή που έκανε τότε η Σκοπιά, και πλέον αποκόπτει μόνο βαπτισμένους, δεν έχει αιτία το ότι κατάλαβε ίσως πως ένα χαρτάκι δεν επαρκεί για να κάνει έναν άνθρωπο μέλος της. Αλλά το άλλαξε για να αποφύγει τις νομικές ευθύνες, από όσους κατέφυγαν στη δικαιοσύνη επειδή τους απέκοψε αβάπτιστους! και μάλιστα, αυτός είναι και ο λόγος, που η Σκοπιά από τότε και στο εξής, αντί να βαπτίζει τους ανθρώπους "στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος", τους βαπτίζει πλέον "στο όνομα του Πατρός, του Υιού και της από το Πνεύμα κατευθυνόμενης Οργάνωσης"!!! Για να έχει δικαιολογία, ότι δήθεν "ήξεραν καλά πού έμπαιναν". Η σκοπιμότητα, υποκαθιστά ακόμα και την ουσία των δογμάτων, ακόμα και την ομολογία του βαπτίσματος για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά!
Μήπως υπερβάλλω, όταν λέω ότι το χαρτί αυτό, έχει τη θέση "συγχωροχαρτιού" στην οργάνωση της Σκοπιάς; Δείτε τη συνέχεια, και νομίζω ότι θα με δικαιώσετε. Τα παρακάτω, είναι από τον Β΄ Τόμο του τρίτομου έργου του π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου: "Η Λατρεία της Σκοπιάς", με τίτλο: "Μια δικτατορία στο Μπρούκλιν", σελ. 312 - 325:

Η ταύτιση της «Λατρείας της Σκοπιάς» με την προώθηση των συμφερόντων της εταιρείας δημιουργεί την απαραίτητη «υποδομή» για ψυχολογική πίεση στους οπαδούς, προκειμένου να ασκήσουν αυτή τη «λατρεία».
Η παραμέληση της «Λατρείας της Σκοπιάς» μπορεί να στοιχίσει την «επιβίωση» στον Αρμαγεδώνα, ενώ αντίθετα, η «εγκαρτέρηση» στο «έργο» καθιστά την «αμοιβή» σίγουρη. Η αύξηση σε «ωριμότητα» ταυτίζεται με την αύξηση τον ζήλου για το έργο της εταιρείας και με την αποδοτική άσκησή του. Η παραμέληση τον λογίζεται «ανωριμότητα», ενώ η πλήρης εγκατάλειψη του «έργου» από ένα «μάρτυρα του Ιεχωβά» αποτελεί πειστική απόδειξη ότι πρόκειται για άτομο πνευματικά νεκρό. Γι' αυτό και η εταιρεία κάνει ό,τι μπορεί για να «αναζωογονήσει» το άτομο αυτό.

Αν ο «σκαπανέας» δεν ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εταιρείας, πρέπει να εξηγήσει γραπτώς τους λόγους που τον εμπόδισαν.

Η «πνευματική ωριμότητα» μετριέται με βάση την απόδοση στο «έργο».

Περισσότερα: http://www.oodegr.com/paratir/meletes/syugxwroxartia1.htm

ΣΑΤΑΝΙΚΑ και άλλα ΚΡΥΜΕΝΑ σύμβολα στα βιβλία των ΜτΙ!!!! (2)

Ελληνόγλωσσα βιβλία για την Παραθρησκεία.

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ. Τόμος Α'.Η Οργάνωση των “μαρτύρων του Ιεχωβά” γνώρισε, στη διάρκεια της ιστορία της, ουσιαστικές αλλαγές στις δοξασίες της, στην οργανωτική δομή, στις πρακτικές, στους στόχους της.Ξεκίνησε ως ιδιωτική επιχείρηση του Καρόλου Ρώσσελ, μεταβλήθηκε σε μετοχική εταιρεία, έγινε θρησκευτική αίρεση, οικοδομήθηκε σε “θεοκρατία” ή καλύτερα σε δικτατορία και σε “μόνη νόμιμη κυβέρνηση σ’ όλη τη γη”.Στο τρίτομο αυτό έργο, ο συγγραφέας, μας παρουσιάζει το αποτέλεσμα εικοσαετούς σκληρής εργασίας του. Είναι μία σφαιρική μελέτη του φαινομένου της “Λατρείας της Σκοπιάς”, βασισμένη στη βιβλιοθήκη των εκατό και πλέον ετών της ιστορίας αυτής της βορειοαμερικανικής εταιρείας και ακόμη σε άγνωστες μέχρι σήμερα πηγές.Το βιβλίο αυτό λαμβάνει υπόψη του και τις νεώτερες μεταβολές (1992-1993) που συντελέσθηκαν στο Μπρούκλιν και μ’ αυτή την έννοια καλύπτει ένα μεγάλο κενό.
('Εκδοση 1993, Σελίδες 239).

ΜΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ. Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ, Τόμος Β'.Οι δύο πρώτοι τόμοι αυτού του έργου αποδεικνύουν ότι η “αυτοβιογραφία” της “Σκοπιάς’ είναι γεμάτη από νοθεία, ιστορική απάτη, μισές αλήθειες. Σύστημά της η απόκρυψη των αληθινών γεγονότων, που την αποδεικνύουν επαρμένο, πονηρό και αδίστακτο “δούλο”, ο οποίος χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, προκειμένου να παγιδεύσει και να κρατήσει αιχμαλώτους ανύποπτους πολίτες.('Εκδοση 1994, Σελίδες 470).
ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ, Τόμος Γ'.Ο τρίτος τόμος, “μάρτυρες του Ιεχωβά και Ορθοδοξία”, αποδεικνύει τον αντι-γραφικό χαρακτήρα της εταιρείας αυτής, αλλά ταυτόχρονα κατοχυρώνει και τη γραφική αλήθεια της Ορθοδοξίας.('Εκδοση 1995, Σελίδες 267).
Τα βιβλία μας διατίθενται στα βιβλιοπωλεία.Αν δεν βρίσκετε κάποια από αυτά, μπορείτε να απευθυνθείτεστην Π. Ε. Γ.Γιά παραγγελίες βιβλίων τηλεφωνήσατε:(210) 6082 271 και (210) 6396 665, Fax: (210) 6082 219.Ταχυδρομική Διεύθυνση:Π. Ε. Γ., Τ. Θ. 60120, 153 42 Αγία Παρασκευή.

H ETΑΙΡΕΙΑ ΣΚΟΠΙΑ μέλος του ΟΗΕ?

ΒΕΒΑΙΩΣ, αν και τους ΕΒΡΙΖΕ παρομοιόζαντάς την με το...Θηρίο (!!!) της Αποκάλυψης!. (Εντάξει, έχουν πει και πιό τρελά πράγματα..).

Ομως έγιναν μέλος την δεκαετία του 90, για να αποκαλυφθεί το 2001, οπότε και ΕΤΡΕΞΑΝ να ξεγραφτούν!!!!.

Αυτή η "μόνη αληθινή θρησκεία" όπως της αρέσει να αυτοβαυκαλίζεται...

Ιδού το ντοκουμέντο..

Απίστευτο! Εσωτερικά ΜΥΣΤΙΚΑ βιβλία της Σκοπιά πωλούνται!!

http://secretwatchtowerbooks.mybisi.com/

Απόσπασμα απο το βιβλίο του Ρ. Φρανς (Crisis of Conscience)

Crisis of Conscience


"Οι περισσότεροι από τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά φαντάζονται τις συνεδριάσεις τού Κυβερνώντος Σώματος ως συναθροίσεις αντρών που δαπανούν μεγάλο μέρος τού χρόνου τους σε επισταμένη μελέτη τού Λόγου τού Θεού. Τους φαντάζονται να συγκεντρώνονται για να εξετάσουν με ταπεινοφροσύνη πώς μπορούν καλύτερα να βοηθήσουν τους αδερφούς τους να κατανοήσουν τις Γραφές, να συζητούν εποικοδομητικούς και θετικούς τρόπους οικοδόμησής τους στην πίστη και στην αγάπη - ιδιότητες που υποκινούν τα γνήσια Χριστιανικά έργα. Θεωρούν ότι όλα αυτά γίνονται σε συνεδριάσεις κατά τις οποίες προσφεύγουν στις Γραφές, ως τη μόνη έγκυρη, τελική και υπέρτατη αυθεντία.

Όπως έχω ήδη σημειώσει, τα μέλη τού Κυβερνώντος Σώματος γνώριζαν, καλύτερα απ' οποιονδήποτε άλλον, ότι τα άρθρα τής "Σκοπιάς" που μιλούσαν για τη σχέση ανάμεσα στο σύλλογο και στο Κυβερνών Σώμα παρουσίαζαν μιαν εικόνα που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Παρόμοια, επίσης, τα μέλη τού Κυβερνώντος Σώματος γνωρίζουν καλύτερα απ' οποιονδήποτε άλλον, ότι η εικόνα που παρουσιάζεται στην παραπάνω παράγραφο απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

...δεν απομένει χρόνος για τίποτα άλλο. Πραγματικά, κάθε φορά που διαμορφώναμε κι αποστέλλαμε κάποιον κανονισμό, αυτό είχε σα μόνο αποτέλεσμα να καταφτάνουν σε μας πρόσθετες ερωτήσεις που, σαν τις μπάλες, μας ρίχνονταν από διάφορες μεριές. Έτσι, απόμενε πολύ λίγος χρόνος για πραγματικά θετική, εποικοδομητική σκέψη, μελέτη, συζήτηση και πράξη.

Στα χρόνια που πέρασαν, παρακάθησα σε πάρα πολλές συνεδριάσεις, όπου συζητιόνταν ζητήματα που μπορούσαν να επιδράσουν σοβαρά στη ζωή τών ανθρώπων. Ωστόσο, σ' εκείνες τις συνεδριάσεις, η Βίβλος δεν εμφανίστηκε ούτε στα χέρια, ούτε στα λόγια πρακτικά κανενός από τους συμμετέχοντες στη συζήτηση. Υπήρχαν λόγοι για τους οποίους συνέβαινε αυτό. Μάλιστα δε, πρόκειταν για ένα συνδιασμό αιτιών.

Πολλά μέλη τού Κυβερνώντος Σώματος παραδέχονταν ότι διαπίστωναν ότι ήταν τόσο απασχολημένοι με διάφορα ζητήματα, ώστε είχαν πολύ λίγο χρόνο για μελέτη τής Βίβλου. Δε μεγαλοποιούμε το ζήτημα, αν πούμε ότι το μέσο μέλος τού Κυβερνώντος Σώματος δε δαπανούσε περισσότερο χρόνο για μελέτη, απ' όσο πολλοί "απλοί" Μάρτυρες. Μάλιστα, μερικές φορές, δαπανούσαν λιγότερο χρόνο από τους τελευταίους. Αξίζει να σημειωθεί ότι σ' αυτήν την κατάσταση βρίσκονταν μερικοί από εκείνους που υπηρετούσαν στην Εκδοτική Επιτροπή (η οποία σμπεριλάμβανε τους Αξιωματούχους και τους Διευθυντές τού συλλόγου τής Πενσυλβανίας). Τούτο συνέβαινε επειδή είχαν ν' ασχοληθούν με μια τεράστια ποσότητα γραπτών. Προφανώς δε, αισθάνονταν ότι δεν μπορούσαν, ή ότι δε θάπρεπε να εξουσιοδοτήσουν κάποιον άλλον για να εξετάσει το σχετικό υλικό και να παρουσιάσει τα συμπεράσματα ή τις εισηγήσεις.

Στις λίγες περιπτώσεις για τις οποίες προγραμματίστηκε κάποια αποκλειστικά Γραφική συζήτηση, αυτό αφορούσε γενικά σε κάποιο άρθρο, ή σε άρθρα, τής Σκοπιάς, τα οποία είχαν προετοιμαστεί από κάποιο μέλος, αλλά γι' αυτά υπήρχε κάποια αντίρρηση. Κατά κανόνα, στις περιπτώσεις αυτές συνέβαινε το εξής: παρόλο που το θέμα τους είχε γνωστοποιηθεί μία ή δύο βδομάδες πριν, ο Μίλτον Χένσελ, ο Γκράντ Σουίτερ, ή κάποιο άλλο μέλος, ένιωθε την υποχρέωση να πει, "Εγώ, μόνο μια ματιά έρριξα. Ήμουν πολύ απασχολημένος". Δεν υπήρχε λόγος ν' αμφιβάλει κανείς ότι πραγματικά ήταν απασχολημένοι. Όμως, το ερώτημα που ερχόταν στο μυαλό μου ήταν, πώς, λοιπόν, μπορούν να ψηφίζουν με καλή συνείδηση και να εγκρίνουν το υλικό που συζητιέται, εφόσον δεν μπόρεσαν να στοχαστούν πάνω σ' αυτό και να ερευνήσουν τις Γραφές για να το ελέγξουν; Από τη στιγμή που θα δημοσιευτεί το εν λόγω υλικό, θεωρείται ως "αλήθεια" από εκατομμύρια ανθρώπους. Ποια εργασία γραφείου μπορεί να εξισωθεί σε σπουδαιότητα με τούτο;

Όμως, αυτοί οι αδερφοί κατά κανένα τρόπο δεν ήταν οι μόνοι, γιατί οι συζητήσεις καθαυτές σαφώς έδειχναν ότι η πλειονότητα τών μελών τού Κυβερνώντος Σώματος δεν είχαν κάνει τίποτα περισσότερο από το να διαβάσουν απλώς το υλικό που είχε γραφτεί. Συχνά, πρόκειταν για θέμα που ο συγγραφέας του το είχε σκεφτεί και το είχε αναπτύξει χωρίς σύσκεψη με το Σώμα, ακόμη και στην περίπτωση που αντιπροσώπευε μια "νέα" κατανόηση τών Γραφών, ο δε συγγραφέας, συχνά, είχε στη συνέχεια απεργαστεί όλα τα επιχειρήματά του και παρουσίαζε το εν λόγω υλικό στην τελική του μορφή, χωρίς να το έχει ελέγξει, ή χωρίς να το έχει συζητήσει από πριν, με κανέναν άλλον. Η επιχειρηματολογία ήταν συχνά πολύπλοκη, περιπεπλεγμένη, του είδους που με κανένα επιφανειακό διάβασμα δε θα μπορούσε ποτέ να επιτελεστεί επαρκής ανάλυση ώστε να ελεγχθεί η εγκυρότητά της και να καθοριστεί αν είναι πραγματικά βάσιμη Γραφικά, ή αν πρόκειται απλώς για περίπτωση "ακροβατικής λογίκευσης" - επιδέξια ταχυδακτυλουργία με τα κείμενα, η οποία να τα κάνει να λένε κάτι διαφορετικό απ' ό,τι πραγματικά λένε. Εκείνοι που απλώς είχαν διαβάσει το εν λόγω υλικό, συνήθως το υπερψήφιζαν. Όσοι είχαν κάνει επιπρόσθετη μελέτη και έρευνα ήταν εκείνοι που πολύ πιθανόν θα έγειραν σοβαρά ερωτήματα.

Έτσι, λόγου χάρη, μετά από τη συζήτηση τού άρθρου που παρουσίαζε την άποψη ότι η "εορτή τής συγκομιδής τών καρπών" (: ή τής σκηνοπηγίας) (που σύμφωνα με τη Βίβλο γιορταζόταν στο τέλος τής περιόδου τού θερισμού) απεικόνιζε μια περίσταση στην αρχή τής ιστορίας τών Μαρτύρων, στην έναρξη τού πνευματικού θερισμού τους, αυτό υπερψηφίστηκε από επαρκή αριθμό μελών, ώστε τελικά η άποψη πέρασε (Σκοπιά 15 Μαϊου 1980, σελ. 8 - 24). Το μέλος που υπηρετούσε ως Συντονιστής τής Συγγραφικής Επιτροπής είπε, τότε: "Εντάξει, αν αυτό θέλετε, θα το στείλω στο εργοστάσιο για εκτύπωση. Όμως, αυτό δε σημαίνει ότι το πιστεύω. Πρόκειται για ένα ακόμη λιθάρι που σωρεύεται στο τεράστιο μνημείο που μαρτυρεί ότι η "Σκοπιά" δεν είναι αλάθητη".

Μια δεύτερη αιτία για την οποία έλειπε η πραγματική Βιβλική συζήτηση, πιστεύω ότι, προφανώς, ήταν συνέπεια τής προηγούμενης. Η αιτία αυτή είναι ότι τα περισσότερα από τα μέλη τού Σώματος δεν ήταν τόσο καλά εξοικειωμένα με τις Γραφές, ακριβώς επειδή το γεγονός ότι ήταν απασχολημένοι δεν ήταν κάτι που είχε προκύψει πρόσφατα. Στην περίπτωσή μου, για παράδειγμα, μέχρι το 1965, βρισκόμουν σ' έναν τέτοιο "μύλο" δραστηριότητας, ώστε μου απέμενε πολύ λόγος χρόνος για αληθινά σοβαρή μελέτη. Ωστόσο, πιστεύω ότι το ζήτημα πηγαίνει βαθύτερα. Πιστεύω ότι επικρατούσε το αίσθημα ότι δεν ήταν πραγματικά αναγκαίες τέτοια μελέτη και έρευνα. Ότι η τακτική και οι διδασκαλίες τής Οργάνωσης - που αναπτύχθηκαν σε περίοδο πολλών δεκαετιών - αποτελούν καθαυτές αξιόπιστο οδηγό. Έτσι, κάθε πρόταση που θα υπβαλόταν στο Σώμα, εφόσον εναρμονίζεται ικανοποιητικά με την παραδοσιακή τακτική και τις διδασκαλίες, πρέπει να είναι εντάξει.

Ραίημοντ Φρανς: Το αποκομμένο πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος!

Πηγή: http://www.oodegr.com/paratir/istoria/biografies/R.Frans.htm

Για κάποιους στην ιστοσελίδα μας, ο Ραίημοντ Φρανς ήταν καθοριστικό πρόσωπο. Ήταν ένας από αυτούς που έδωσαν ώθηση στο παγκόσμιο κίνημα των Πρώην Μαρτύρων, και έγιναν πηγή πληροφόρησης για εμάς, ώστε να μπορέσουμε να αποτινάξουμε την ιδεολογική και κοινωνική εξάρτησή μας από τη Σκοπιά. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για εμάς, να γνωρίσουμε την Ορθόδοξη Εκκλησία του Κυρίου μας. Κάποιοι από εμάς, ξεκίνησαν αργότερα την ιστοσελίδα της ΟΟΔΕ. Έτσι, μη σας ξενίζει που παρουσιάζουμε τη βιογραφία ενός ανθρώπου που δεν έγινε Ορθόδοξος. Θεωρούμε τη συμβολή του στη ζωή μας ως σκαλοπάτι στην πορεία μας προς στην Ορθοδοξία. Και εκτός από εμάς, για εκατομμύρια ανθρώπους, υπήρξε ανεκτίμητος βοηθός στην απελευθέρωσή τους από τη Σκοπιά. Μα και ο ίδιος, εκεί που βρίσκεται, είναι σίγουρα πλησιέστερα στην αλήθεια, απ' ότι ήταν στη Σκοπιά. Γιατί εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο τις δυνατότητες που του δόθηκαν, για να φτάσει τόσο κοντά στην αλήθεια, όσο του ήταν δυνατόν.

Η σημασία του προσώπου

Ο Ραίημοντ Φρανς, υπήρξε μέλος του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων της Σκοπιάς, στο Μπρούκλυν των ΗΠΑ. Ήταν ένας από τα κεντρικά πρόσωπα που έδωσαν ώθηση στο παγκόσμιο κίνημα των "πρώην Μαρτύρων της Σκοπιάς", (ή όπως προτιμούν να τους λένε οι Μάρτυρες της Σκοπιάς, των: «Αποστατών από τη Σκοπιά»), όταν μετά την αποκοπή του από την οργάνωση, εξέδωσε το αποκαλυπτικό του βιβλίο: «Κρίση Συνείδησης», που για πρώτη φορά περιέγραψε στον έξω κόσμο κρυφά ντοκουμέντα, και τα γεγονότα που συνέβαιναν στα άδυτα της ηγεσίας της εταιρίας Σκοπιά…

Τα παρακάτω βιογραφικά ντοκουμέντα, έχουν ληφθεί από την αυτοβιογραφία του που περιλαμβάνεται στο ανωτέρω πρώτο του βιβλίο που έγραψε μετά την αποκοπή του. Και τα αυτοθυσιαστικά βιογραφικά ντοκουμέντα της ζωής του, αποτελούν εγγύηση για την ειλικρήνεια των λόγων του, τόσο πριν, όσο και μετά από την αποκοπή του από την οργάνωση της Σκοπιάς.



Η ζωή του

Γεννήθηκε το 1923 στις ΗΠΑ. Ο πατέρας του, η μητέρα του, καθώς και τρεις από τους παππούδες του, ήταν πιστοί της εταιρίας Σκοπιά. Ο πατέρας του είχε βαπτιστεί στη θρησκεία αυτή το 1913, όταν η θρησκεία αυτή, ήταν ακόμα γνωστή ως «Σπουδαστές της Βίβλου». Ο θείος του Φρέντ Φραντζ ήταν μέλος των κεντρικών γραφείων της εταιρίας Σκοπιά από το 1920, και στενός συνεργάτης του Ιωσήφ Ρόδερφορδ, και ζούσε στο Μπρούκλυν, στα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης, και αργότερα έγινε ο τέταρτος πρόεδρος της εταιρίας Σκοπιά.

Στα 16 χρόνια του έγινε και ο ίδιος ο Ραίημοντ ενεργό μέλος της εταιρίας Σκοπιά. Αν και πήγαινε ακόμα στο σχολείο, δαπανούσε 20 ως 30 ώρες το μήνα στο να κηρύττει την πίστη των Μαρτύρων της Σκοπιάς από πόρτα σε πόρτα, στημένος σε γωνίες και δρόμους με περιοδικά, ή μοιράζοντας φέιγ βολάν, ενώ πάνω του υπήρχαν ταμπέλες που έγραφαν: «Η θρησκεία είναι παγίδα. Η Βίβλος μας εξηγεί το γιατί. Υπηρετήστε τον Θεό και τον Χριστό τον Βασιλιά».

Το 1938 παρακολούθησε σε συνέλευση της οργάνωσης στο Σινσινάτι τον δεύτερο πρόεδρο της Σκοπιάς, τον Ιωσήφ Ρόδερφορδ να μιλάει από το Λονδίνο μέσω ραδιοτηλεφωνικής σύνδεσης, και εντυπωσιάστηκε βαθιά από τα λόγια του: «…δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για ν’ αποκρύψουμε κάποιο τμήμα (γεγονότων) από το κοινό… Κανείς δεν πρέπει ποτέ αν επιτρέψει σε προηγούμενες πεποιθήσεις ή γνώμες να τον αποτρέψουν από το να λάβει και να εξετάσει τα γεγονότα». Μια φράση που τη φύλαξε ως οδηγό στη ζωή του, και που αργότερα θα καθόριζε προσωπικές του, και ιστορικές εξελίξεις και στην ίδια την εταιρία Σκοπιά, όταν ο ίδιος έφθασε στο αδιέξοδο να κρύβει τα γεγονότα…

Βαπτίστηκε στην οργάνωση της Σκοπιάς το 1939. Τον Ιούνιο του 1940, αφού αποφοίτησε από το Λύκειο, μπήκε στην «ολοχρόνια υπηρεσία έργου» της εταιρίας Σκοπιά. Τον καιρό εκείνο, ενώ μαινόταν ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, και οι Μάρτυρες της Σκοπιάς κρατούσαν ουδετερότητα, ο Ραίημοντ έγινε μάρτυρας σκηνών ωμής οχλοκρατικής βίας εναντίον ομοπίστων του, κάτι που τον έπειθε όλο και περισσότερο, ότι διώκονται για χάρη του Θεού. Παράλληλα, διώχθηκε και ο ίδιος με προσωρινή φυλάκιση λίγων ημερών, εξ αιτίας της συμμετοχής του σε ομαδικό κήρυγμα.

Το 1941 σε ηλικία 19 ετών, ακούγοντας τα λόγια και την κατεύθυνση της συνέλευσης εκείνου του καλοκαιριού στο Σαιν Λούι του Μισσούρι, πήρε την απόφαση να καθυστερήσει το γάμο «για την εποχή της βασιλείας του Θεού», και να αφιερώσει τη ζωή του σε μια διαρκή υπηρεσία προς την οργάνωση, πιστεύοντας ότι ο καιρός του τέλους είναι πολύ σύντομος. (Τελικά το1959 παντρεύτηκε τη σύζυγό του σε ηλικία 36 ετών, χωρίς όμως να θελήσουν να αποκτήσουν παιδιά ποτέ).

Το 1942, διορίσθηκε από την οργάνωση ως «ειδικός σκαπανέας» στο Γουέλστον του Οχάιο. Δηλαδή είχε μια αποστολή κηρύγματος πλήρους απασχόλησης, συγκριτικά με άλλους «σκαπανείς», και του χορηγείτο γι’ αυτό από την οργάνωση, ένα μικρό μηνιαίο βοήθημα 15 δολαρίων για τις ανάγκες του, και ό,τι μάζευε από τα ποσοστά των συνδρομών που πουλούσε. Ήταν ένας διορισμός φτώχιας, ταλαιπωρίας, διωγμών και φυλακίσεων, από μισαλλόδοξα στοιχεία της περιοχής.

Το 1944 προσκλήθηκε να παρακολουθήσει μια εκπαίδευση πέντε μηνών, στην Ιεραποστολική Σχολή Γαλαάδ, της εταιρίας Σκοπιά. Και ενόσω περίμενε τον ιεραποστολικό του διορισμό, επί ενάμισι έτος, εργάσθηκε ως περιοδεύων επίσκοπος της εταιρίας Σκοπιά στην Αριζόνα και την Καλιφόρνια.

Διορίσθηκε το 1946 ιεραπόστολος στο Πόρτο Ρίκο. Τότε (ο τρίτος) πρόεδρος της εταιρίας Σκοπιά ήταν ο Νάθαν Νορ, επειδή ο προηγούμενος πρόεδρος ο Ρόδερφορδ είχε ήδη πεθάνει στις αρχές του 1942 από καρκίνο. Εκεί εργαζόταν εντατικά, συχνά φτάνοντας να διεξάγει μέχρι και περισσότερες γραφικές μελέτες με άλλους ανθρώπους κάθε εβδομάδα. Όμως οι συνθήκες χαμηλής υγιεινής και η ταλαιπωρία, αδυνάτισαν τον οργανισμό του, και προσβλήθηκε από δυσεντερία, παρατυφική λοίμωξη με συσφυκτικό άλγος και αιματηρές κενώσεις, και λοιμώδη ηπατίτιδα, ώστε δεν μπορούσε καν να ανεβεί τις σκάλες ως τον πρώτο όροφο του γραφείου τους.

Μετά από 8 χρόνια βίωσης αυτής της κατάστασης, έφθασε στο χείλος νευρικής κατάρρευσης. Ενημέρωσε τον πρόεδρο της εταιρίας, και του έδωσαν την επιλογή να επιστρέψει στις ΗΠΑ, ή να διαλέξει άλλη περιοχή της χώρας εκείνης. Διάλεξε την κωμόπολη Αγκουαντίλλα, που πίστευε ότι έχει μεγαλύτερη ανάγκη από τις υπηρεσίες του. Έτσι, σε ένα περίπου έτος, του δόθηκε διορισμός να επισκέπτεται εκκλησίες των Μαρτύρων της Σκοπιάς στο νησί του Πόρτο Ρίκο και τις γειτονικές Παρθένες νήσους, και κατά περιόδους του ζητήθηκε να ταξιδεύει στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου οι Μάρτυρες της Σκοπιάς ήταν υπό απαγόρευση, από τον δικτάτορα Τρουχίλλο. Με τα ταξίδια αυτά, εισήγαγε στη χώρα λαθραία έντυπα της εταιρίας Σκοπιά. Αυτό έγινε πολλές φορές, ώσπου το 1955 του ζητήθηκε να υποβάλλει αίτηση προσωπικά στον ίδιο τον δικτάτορα, γνωρίζοντας τη φήμη, ότι «εξαφάνιζε» όσους έπεφταν στη δυσμένειά του. Προς έκπληξή του, αφού παρέδωσε προσωπικά στον ίδιο την αίτησή του, όχι μόνο δεν τον απέλλασαν, αλλά συνέχισε να εισάγει κρυφά έντυπα χωρίς να τον υποψιαστούν. Ένα κύμα βίαιου διωγμού κατά των Μαρτύρων της Σκοπιάς στη Δομινικανή Δημοκρατία το 1957, έγινε αιτία να απελαθούν από τη χώρα αυτή όλοι οι Αμερικανοί ιεραπόστολοι.

Το 1959, όταν άλλαξε η πολιτική της οργάνωσης για το θέμα του γάμου των ιεραποστόλων της, ο Ραίημοντ παντρεύτηκε τη σύζυγό του Σύνθια, που υπηρετούσε την οργάνωση μαζί του. Όμως σε λίγους μήνες, λόγω των δύσκολων συνθηκών, προσεβλήθη κι εκείνη με τη σειρά της από μια σειρά ασθενειών, παρόμοιες με αυτές που είχε υποστεί παλαιότερα ο Ραίημοντ, από τις οποίες ποτέ δεν έγινε τελείως καλά. Ώσπου, ενώ ως το 1961 υπηρετούσαν σε περιοδείες, τότε μεταφέρθηκαν και πάλι στην Δομινικανή Δημοκρατία, λίγο μετά τη δολοφονία του δικτάτορα Τρουχίλλο. Εκεί έμειναν για πέντε χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων άλλαξαν εκεί τέσσερις κυβερνήσεις, και συνέβη ένας πόλεμος τον Απρίλιο του 1965, με επίκεντρο την πόλη που έδρευαν ο Ραίημοντ και η γυναίκα του.

Από το 1965 και μετά, ο Ραίημοντ και η γυναίκα του, τα υπόλοιπα δεκαπέντε χρόνια της «ολοχρόνιας υπηρεσίας» τους, τα πέρασαν στα κεντρικά γραφεία της εταιρίας Σκοπιά, στο Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης.

Λίγους μήνες μετά την άφιξή του στα κεντρικά γραφεία, ο πρόεδρος Νορ, του ζήτησε να αναλάβει τη διαμόρφωση ενός Λεξικού για την Αγία Γραφή, αποτέλεσμα εργασίας 250 ανδρών από όλο τον κόσμο. Ένα υλικό όμως, τόσο κακογραμμένο, που το 50% δεν χρησιμοποιήθηκε. Μαζί με τον Ραίημοντ, διορίσθηκε στο έργο αυτό, και ο Λάιμαν Σουίνγκλ (Lyman Swingle) που ήταν Διευθυντής της εταιρίας Σκοπιά, (όπως λέγονταν τότε τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος της εταιρίας), και ο Γραμματέας της ιεραποστολικής Σχολής Γαλαάδ της Σκοπιάς, Έντουαρντ Ντάνλαπ (Endward Dunlap), ο οποίος αργότερα έγινε ένας ακόμα από τα βασικά πρόσωπα που ενίσχυσαν το παγκόσμιο κίνημα των «Αποστατών από τη Σκοπιά». Το λεξικό αυτό, στην κατασκευή του οποίου συμμετείχαν δύο ακόμα άτομα, καθώς και άλλα εκτάκτως, ολοκληρώθηκε μετά από 5 χρόνια, και κυκλοφόρησε παγκόσμια από τις εκδόσεις της εταιρίας Σκοπιά, με το όνομα: «Βοήθημα προς Κατανόηση της Βίβλου». Η έκτασή του ήταν 1696 σελίδες. Το βιβλίο αυτό ήταν αποκαλυπτικό για τα μέλη που το κατασκεύαζαν, καθώς (όπως ο ίδιος ο Ραίημοντ γράφει στο βιβλίο του: «Κρίση Συνείδησης»): «η έρευνά μας πάνω σε κάθε θέμα, συχνά αποκάλυψε ότι η πραγματικότητα διέφερε από την άποψη της εταιρίας».

Κατά τη διάρκεια συγγραφής του «Βοηθήματος προς Κατανόηση της Βίβλου», ταξίδεψε με τον Τσαρλς Πλόγκερ σε διάφορα Πανεπιστήμια και ειδικούς αρχαιολόγους, αναζητώντας να βρουν στοιχεία που θα στήριζαν το 607 π.Χ, ως έτος πτώσεως της Ιερουσαλήμ, στο οποίο βασίζεται ένα από τα κεντρικά δόγματα της εταιρίας Σκοπιά, το δόγμα του 1914. Το πρόβλημα ήταν ότι όλοι ιστορικοί διαφωνούσαν με αυτό το έτος, και παρουσίαζαν άλλο. Ο Ραίημοντ στο βιβλίο του (Κρίση Συνειδήσεως 2ο κεφάλαιο), αργότερα έγραψε, για το σχετικό λήμμα των χρονολογιών, που ο ίδιος κατέγραψε στο λεξικό της οργάνωσης: «Βέβαια τα επιχειρήματα που παρουσίασα είναι έντιμα. Όμως, γνωρίζω ότι πρόθεσή μου ήταν να χρησιμέψουν για να στηρίξουν μια χρονολογία για την οποία δεν υπάρχει καμιά ιστορική απόδειξη».

Στις 20 Οκτωβρίου 1971, ο Ραίημοντ Φρανς κλήθηκε μαζί με άλλους τρεις, να γίνει μέλος του διευρυμμένου Κυβερνώντος Σώματος, την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το «Βοήθημα προς Κατανόηση της Βίβλου» (στα Αγγλικά). Ήταν ένας από τα 11 (τότε) μέλη του Σώματος αυτού. Στη θέση αυτή, έμεινε 9 χρόνια, ως την παραίτησή του από μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, τον Μάιο του 1980.

Μετά τον θάνατο του Νορ από καρκίνο στον εγκέφαλο, στις 8 Ιουνίου 1977, τη θέση του κατέλαβε ως 4ος πρόεδρος της εταιρίας Σκοπιά, ο Φρέντερικ Φρανς, θείος του Ραίημοντ. Όμως παράλληλα, στο διάστημα αυτό, ο Ραίημοντ έζησε ολόκληρο το παρασκήνιο της νέας δημοκρατικότερης οργανωτικής δομής της οργάνωσης της Σκοπιάς, που μετέθετε τις εξουσίες των προέδρων, στο «Κυβερνών Σώμα» στο οποίο μετείχε και αυτός. Στο διάστημα αυτό, η ήδη κλονισμένη δογματική πίστη του Ραίημοντ, συμπληρώθηκε από παρατηρήσεις του ως προς την ανεπάρκεια του Σώματος αυτού στο οποίο μετείχε, όχι μόνο να κατευθύνει τους πιστούς του χωρίς νομικισμό, αλλά και να συμφωνήσουν τα μέλη του, για το τι πρέπει να πιστεύουν σε διάφορα δόγματα, ή πώς πρέπει να ενεργήσουν. Ειδικότερα τον συγκλόνισε η διαφορετική κατεύθυνση που έδωσε το Κυβερνών Σώμα σε παρόμοια ζητήματα, στους πιστούς του στο Μεξικό και στη Μαλάουι, με αποτέλεσμα στο Μεξικό να ξεπεράσουν την κρίση με δωροδοκίες, ενώ στη Μαλάουι να δολοφονηθούν πολλοί Μάρτυρες της Σκοπιάς, διατηρώντας μια άτεγκτη στάση στις απαιτήσεις της κυβέρνησης. Τόσο τον συγκλόνισε το γεγονός αυτό, που στο βιβλίο του «Κρίση Συνείδησης», αφιέρωσε ξεχωριστό κεφάλαιο στο ζήτημα αυτό.

Την ίδια εκείνη χρονιά, το 1977, ο Σουηδός Καρλ Όλοφ Γιόνσον, έστειλε στα κεντρικά γραφεία της εταιρίας Σκοπιά, μια ογκώδη μελέτη, σχετικά με τους Καιρούς των Εθνών, και την ημερομηνία καταστροφής της Ιερουσαλήμ, το 587 π.Χ., που απεδείκνυε λάθος με επτά παράλληλες γραμμές αποδείξεων, τη βασική χρονολογία των Μαρτύρων της Σκοπιάς, το 607 π.Χ., πάνω στην οποία στηριζόταν το κεντρικό τους δόγμα για το 1914. Αυτή ήταν μια ενέργεια, που σηματοδότησε το ξεκίνημα του παγκοσμίου κινήματος των «Αποστατών από τη Σκοπιά», που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980. Η μελέτη του Σουηδού, δόθηκε στον Φρανς να την εξετάσει, επειδή αυτός ήταν που είχε κάνει και τη σχετική έρευνα στο «Βοήθημα προς κατανόηση της Βίβλου». Η έρευνα αυτή, τον συνέτριψε. Επιπλέον δική του έρευνα, όχι μόνο δεν διάψευσε τις θέσεις του Γιόνσον, αλλά τις ενίσχυσε.

Στις συνεδριάσεις του Κυβερνώντος Σώματος των Μαρτύρων της Σκοπιάς στις 6 Μαρτίου και 14 Νοεμβρίου 1979, ο Ραίημοντ Φρανς μοίρασε ένα αντίγραφο των πρώτων 20 σελίδων της μελέτης του Γιόνσον σε κάθε μέλος του Κυβερνώντος Σώματος. Όμως δεν υπήρξε ενδιαφέρον να διορθωθεί το λάθος από τη δογματική της εταιρίας Σκοπιά. Αντ’ αυτού, τον Ιούλιο του 1982, ο Γιόνσον αποκόπηκε από της οργάνωση της Σκοπιάς, χωρίς να του δοθεί απάντηση για τη μελέτη που είχε στείλει στο Κυβερνών Σώμα. Μάλιστα, έκτοτε σκλήρυνε η στάση της εταιρίας Σκοπιά ενάντια σε κάθε μέλος της που απεκόπτετο ή αποχωρούσε με τη θέλησή του από την οργάνωση, ώστε να μην επιτρέπεται ούτε να του μιλήσουν τα άλλα μέλη. Έτσι η Σκοπιά επιχείρησε να κρατήσει τις πληροφορίες αυτές, μακριά από τους πιστούς της, για να μη καταλάβουν ότι ολόκληρο το δογματικό της οικοδόμημα είναι εντελώς σαθρό.

Αυτό ήταν εντελώς αντίθετο από την κεντρική αρχή με την οποία είχε μάθει να ζει ο Ραίημοντ Φρανς, όταν 16 ετών άκουσε από τον Ρόδερφορδ, ότι: «δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για ν’ αποκρύψουμε κάποιο τμήμα (γεγονότων) από το κοινό». Και αυτό, τον έφερε σε μια κατάσταση συνειδησιακής κρίσης, που τον είχε ήδη οδηγήσει να παραιτηθεί από το Κυβερνών Σώμα το 1980, καθώς ως μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, ένιωθε ότι απέκρυπτε στοιχεία από τους πιστούς στους οποίους ηγεμόνευε, ενώ όφειλε να τους τα αποκαλύψει. Υπάρχοντας πλέον ο ίδιος μέλος της ηγεσίας της Σκοπιάς, ανακάλυπτε από πρώτο χέρι, την υποκρισία, και την παραπληροφόρηση της ηγεσίας της Σκοπιάς προς τους οπαδούς της, προς ανθρώπους που της εμπιστεύονταν τη σωτηρία τους!

Η αποκοπή του Ραίημοντ Φρανς, ακολούθησε, με την κατηγορία ότι «θεάθηκε να τρώει με τον σπιτονοικοκύρη του πρώην Μάρτυρα» (Time Magazine of Feb. 22, 1982, p. 66). Έκτοτε, δύο χρόνια αργότερα, ο Ραίημοντ Φρανς, βλέποντας αυτή τη σκλήρυνση της οργάνωσης απέναντι στους αποκομμένους, στα 61 του χρόνια αποφάσισε να εκδώσει το πρώτο του βιβλίο εκτός οργάνωσης: «Κρίση Συνείδησης», που δημοσιεύθηκε το 1983 στα Αγγλικά, την ίδια χρονιά, που δημοσιεύθηκε και η πρώτη έκδοση της έρευνας του Γιόνσον, με τον τίτλο: «Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι».

Τα δύο αυτά βιβλία, έγιναν παγκόσμια γνωστά, και ενέτειναν το κίνημα των «Αποστατών από τη Σκοπιά», με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα δυνατό παγκόσμιο κίνημα, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σε κάθε χώρα. Στην Ελλάδα αν και στην αρχή το κίνημα αυτό είχε Προτεσταντικό χαρακτήρα, σήμερα τα περισσότερα μέλη του είμαστε πλέον Ορθόδοξοι Χριστιανοί, και έρχονται στην Ορθοδοξία ένας - ένας και οι υπόλοιποι, όπως και οι περισσότεροι νεο-εξερχόμενοι από τη Σκοπιά.

Στα Ελληνικά τα βιβλία αυτά μεταφράστηκαν από ένα εκ των πρώτων μελών του ιδίου κινήματος στην Ελλάδα, τον Αγάπιο Ματσαγκούρα, (ενόσω ήταν ακόμα Μάρτυς της Σκοπιάς στη φυλακή ως αντιρρησίας Συνείδησης), και ως τη συγγραφή αυτού του άρθρου, υπάρχουν στα Ελληνικά μόνο σε φωτοτυπημένη μορφή, και αποσπάσματά τους στο διαδίκτυο. (Ο Αγάπιος Ματσαγκούρας, υπήρξε μέλος της ΟΟΔΕ και του Παρατηρητή της Σκοπιάς, και κοιμήθηκε Ορθόδοξος Χριστιανός στις 6 Δεκεμβρίου 2003. Ήταν ένας από τους πρώτους πρώην Μάρτυρες του κινήματος αυτού στην Ελλάδα που έγιναν Ορθόδοξοι, και ανάδοχος και δάσκαλος του γράφοντος).

Ο Ραίημοντ Φρανς, σήμερα (2005), ανήκει στον ευρύτερο Προτεσταντικό χώρο, και διατηρεί στενή επικοινωνία με τα άλλα μέλη του ιδίου κινήματος, ανεξάρτητα από το σε ποια Χριστιανική θρησκεία έχουν πλέον ενταχθεί.

Το βιβλίο του Φρανς: "Κρίση Συνείδησης" στα Αγγλικά: http://www.freeminds.org/history/crisis.htm

Μικρό απόσπασμα από το βιβλίο: «Κρίση Συνείδησης» στα Ελληνικά: http://www.oodegr.com/paratir/erwt/kseroyn.htm

Το βιβλίο του Γιόνσον «Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι» στα Αγγλικά: http://www.watchtowerinformationservice.org/index.php/books-book-reviews/the-gentile-times-reconsidered-by-carl-olof-jonsson/

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Γιόνσον «Οι Καιροί των Εθνών Αναθεωρημένοι» στα Ελληνικά: http://www.oodegr.com/paratir/biblia/kte1/perieh.htm